One does not leave women

One does not leave women

Nie rzuca się kobiet
(Eng. One does not leave women)

self-portrait
(May 11, 2013)

inspired by poetry by H. Poświatowska

Halina Poswiatowska d. 11 October 1967
translated from the Polish
by Marek Lugowski marek@enteract.com

nie rzuca się kobiet
bo płaczą
w rogu wszechświata zwinięte
gwiazdom chłodnego blasku zazdroszczą

gwiazdy
za rozchwiane pociągają włosy

nie rzuca się kobiet
pożądaniem ścięte
jak lodem
usta cisną do brunatnego pnia

i nawet księżyc
może je zagarnąć
białą ręką z fosforu
tak powolne
w miłość czarną
owinięte szczelnie
cyprysem kwietniowym rosną
na grobie

one does not leave women
because when left they cry
bundled in a corner of the universe
they envy the stars their cool shine

the stars
pull on their swaying hair

one does not leave women
crystallized by desire
as if by ice
they crowd their mouths to a brown tree trunk

and even the moon
can gather them
with its white phosphorescent hand
so sluggish they
tightly wrapped
in black love
they grow as an April cypress
on a grave

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s